czwartek, 1 lipca 2010

Niezbędne prace na fermie

  Codzienne czynności na fermie szynszyli nie są zbyt czasochłonne ani uciążliwe. Należy je wykonywać możliwie o tej samej porze, najlepiej po południu lub wieczorem – należy pamiętać, że szynszyle są zwierzętami nocnymi.
Czynności codzienne:
1. Uzupełnianie granulatu w karmnikach w zależności od potrzeb /szczególnie należy zwrócić 



     uwagę na samice kotne i karmiące/
2.  Wymiana wody
3.  Obserwacja zachowania i wyglądu zwierząt
4.  Sprawdzenie, czy nie urodziły się młode

2-3 razy w tygodniu podajemy siano i kąpiemy zwierzęta /krótko,5-10 min/.
Co tydzień trzeba zmienić folię lub wyczyścić tace /usunąć odchody, ewentualnie wymyć i nasypać nowych wiór/.
Raz na ok.3 miesiące należy przesiać i uzupełnić pył kąpielowy

Klatki typu SWOS – system chowu na ściółce

Klatki tego typu przeznaczone są wyłącznie do chowu na ściółce /wióry/. Nie wymagają stelaży, gdyż można je stawiać piętrowo bezpośrednio jedna na drugiej. Od wcześniej omawianych klatek różnią się wymiarami /84x40x50cm/ i  przebiegiem samca umieszczonym z przodu. Dodatkowo są wyposażone w półki wypoczynkowe. Klatki te zapewniają lepsze warunki szczególnie dla kocących samic, zaś półka daje zwierzętom większe poczucie bezpieczeństwa.Samice spędzają na nich większość czasu. Umieszczenie korytarza samca z przodu także wydaje się lepszym rozwiązaniem. Minusem tego systemu jest większa pracochłonność /konieczność cotygodniowej wymiany wiór/, dlatego klatki te najlepiej sprawdzają się na niedużych fermach – do 100 samic.
Do odchowu młodych można stosować klatki niższe /33cm/ i pozbawione korytarza samca.

Klatki typu Raba -system chowu na folii

        
Klatki można umieszczać na listwach lub na stelażach z możliwością ich wysuwania. Dysponując odpowiednimi regałami możemy klatki umieścić piętrowo. Hodowla szynszyli w klatkach ustawionych piętrowo nie wymaga dużej powierzchni, jest ponadto łatwa w obsłudze. Na 10m2 można w systemie bateryjnym hodować do 80 szynszyli.
Poziomy klatek są oddzielone od siebie blachą nawozową , na która rozciąga się nieprzemakalną folię. Jest ona rozwijana z wałka znajdującego się na końcu regału. Ponieważ szynszyle dorosłe hodowane są na siatce więc odchody i nieczystości opadaj na folię, która po kilku dniach (w zależności od zanieczyszczenia) jest ściągana do specjalnych pojemników wraz z nieczystościami. Sprzątanie w tym systemie jest bardzo proste, a futro szynszyli nie ulega zabrudzeniu. Folia jest kupowana w postaci taśmy nawiniętej na rolkę. Jest wykorzystywana jednorazowo. Szynszyle młode do 2 miesięcy są odchowywane przy matce na blaszanych tacach nawozowych wypełnionych wiórami. Tacę i wióra zapewniają lepszą ciepłotę, zmniejszają ilość kontuzji i upadków, lecz chów jest pracochłonny, gdyż minimum raz w tygodniu tace muszą być czyszczone , a wióra wymienione. Omawiane klatki są uniwersalne, każda z nich może służyć dla rodzin i do odchowu młodych.
Z tyłu klatki, u sufitu mocowany jest korytarz dla samca, w nim zasuwany otwór o średnicy <7cm. Istnieje możliwość przedłużenia go w połączonych ze sobą w zestawach podwójnych klatek. Są one podwieszane na dwóch listwach prowadzących, które wsuwa się w otwory szyn. Szyny są częścią regału, w nie także wsuwana jest blacha nawozowa. Regał dla zestawu 4+1 ma długość 194 cm, głębokość 60cm, wysokość 150 cm (3 piętra), 190 cm (4 piętra) lub 230 cm (5 pięter). Pomiędzy klatkami znajduje się dwukomorowa wysuwana wanienka wypełniona pyłem kąpielowym.

Czy szynszyle można przyzwyczaić do spania w łóżku ?

Szynszyle lubia wskakiwac na lozku i wlazic pod koldre, ale nie da sie nauczyc ich spania w jednym miejscu, same sobie wybiora miejscowe ktora im pasuje. 




spanie w dzien w lozku wiazaloby sie z wypuszczaniem jej na caly dzien z klatki a szynszyla podczas spaceru powinna być pod nadzorem .

Czy szynszyla może jeść mokre jedzenie ?

Mokre dodatkowo powoduje szybszy skok cukru; )
a to lekko niezdrowe nawet dla zwierząt które nie mają cukrzycy.




poza tym ich układ trawienny przez lata ewolucji przystosował się do pobierania niemal suchych pokarmów gdyz takie przewazaja w ich naturalnym srodowisku. - u niektorych zwierząt instynkt ten jest tak silny, że nie tkną nic co mokre; ) {choc wiadomo, u domowych wszelkie instynkty zanikają}
a poza tym to latwa droga do biegunek
i rozstrojenia układu pokarmowego
a poza tym wzdęć i fermentacji owocow w brzuszku co prowadzi do niemiłych dla szynszyli konsekwencji.
Najlepsze strony o zwierzętach

wtorek, 27 kwietnia 2010

Szynszyla w Naturze

Szynszyla mała (Chinchilla lanigera) to gryzoń z rodziny szynszylowatych. W naturze zamieszkuje daleką Amerykę Południową, ale na co dzień spotkać ją można w sklepach zoologicznych. Dzięki puszystemu, srebrnemu futerku i poczciwemu wyrazowi mordki szynszyla jest obiektem pożądania wielu dzieci (i nie tylko). W rzeczywistości jest jednak zwierzątkiem niełatwym w hodowli i nie spełniającym się w roli rżywej maskotkir1;.
Domem szynszyli jest Ameryka Południowa r11; skaliste tereny Boliwii, Argentyny i Chile. Zwierzątko zamieszkuje Andy od 3000 do 5000 m n.p.m. Żyje w koloniach liczących nawet 100 osobników. Żywią się głównie trawami, korzeniami, liśćmi, korą i drobnymi owocami. Dzięki silnym tylnym kończynom potrafią umknąć swoim naturalnym wrogom r11; lisom, węzom, drapieżnym ptakom. Schronienia szukają w rozpadlinach, między kamieniami, w małych grotach. Dzięki jasnemu kolorowi futerka szynszyla jest niemal niewidoczna na skałach. A dzięki jego gęstości i fakturze zwierzęciu nie grozi ani przemarznięcie, ani przegrzanie.
Szynszyla jest niewielkim (20-40 cm długości) i lekkim (0,5-1 kg wagi) gryzoniem o długim, włochatym ogonku. Jej ciało pokrywa gęste, puchate futerko w srebrzystym kolorze. Oczy są duże i ciemne, uszy również duże, prawie wcale nie pokryte sierścią. Szynszyla żyje przeciętnie od 10 do 15 lat.
Klatka dla szynszyli powinna być duża, przestronna, wykonana z metalu (plastik i drewno mogą zostać zniszczone przez mocne zęby zwierzaka) i wyposażona w półki, po których szynszyla mogłaby skakać. 



Koniecznie trzeba zapewnić zwierzątku odosobnione miejsce do spania r11; może to być spory domek (do kupienia w sklepie zoologicznym) lub odwrócona donica z wyciętym otworem wejściowym. Konieczna jest też specjalna kuweta, którą należy dość często myć, a nawet wyparzać we wrzątku. Dno klatki najlepiej wysłać trocinami (do kupienia w sklepie zoologicznym). Warto wiedzieć, że szynszyli potrzebne są kąpiele pyłowe. Ucieszy ją specjalny basenik wypełniony piaskiem (tylko specjalnym piaskiem ze sklepu zoologicznego) który należy umieścić w klatce. Dzięki częstym kąpielom futerko szynszyli pozostaje gęste, czyste i lśniące. Basenik należy opróżniać i czyścić po każdej kąpieli pupila.
Szynszyla jako domowy pupil żywi się granulatem dla szynszyli (np. Dako-Art., ok 3 zł za 0,5 kg), sianem, suszonymi owocami, od czasu do czasu jakimś smakołykiem, np. orzechami, rodzynkami. Zwierzakowi warto podawać też kostkę wapienną. Nie wolno zapominać o świeżej wodzie r11; podawanej w miseczce lub poidełku (drugie rozwiązanie jest zdecydowanie lepsze ze względów praktycznych i higienicznych). Poidełko (lub miseczkę) należy regularnie myć. W klatce nie powinno tez zabraknąć świeżych gałązek, na których zwierzątko będzie ścierało swoje siekacze.
Szynszylę można trzymać pojedynczo, ale będzie znacznie szczęśliwsza w parze, a nawet kolonii (kilka osobników). Wielkość klatki i częstotliwość jej czyszczenia powinna być uzależniona od ilości jej mieszkańców.
Warto wiedzieć (jeszcze przed zakupem) że szynszyle nie należą do wielkich pieszczochów. Nie przepadają za głaskaniem, na ogół też wolą pozostać w klatce, niż znaleźć się na kolanach opiekuna. Szczególnie rozczarowane szynszylami będą małe dzieci, dla których tak puszyste i urocze stworzonka wydają się być wprost stworzone do przytulania. Takie rnapaścir1; na szynszylę mogą skończyć się ugryzieniem rnapastnikar1; i ucieczką zwierzaka.
Nie ma tez co liczyć, że szynszyla będzie aktywnie uczestniczyć w życiu rodziny. Wręcz przeciwnie r11; zakopana w trocinach lub ukryta w domku przesypia calutkie dnie, na zabawę znajdując czas nocami. Bawiąca się szynszyla może być hałaśliwa.
Trzeba też pamiętać, że szynszyle, jak wszystkie inne zwierzaki, mogą zachorować. Do najczęstszych chorób (spowodowanych na ogół błędami opiekuna) należą: biegunka (nieprawidłowe karmienie, brak higieny), zaparcia (mało ruchu, zła dieta), kłopoty z zębami (zwierzątko nie ma możliwości ścierania siekaczy), łyse, wygryzione placki na futerku (szynszyla jest zestresowana lub znudzona), grzybica (zakażenie od innego zwierzęcia). W przypadku każdej z tych chorób mało doświadczony opiekun powinien zabrać zwierzątko do weterynarza.

poniedziałek, 22 marca 2010

Czy można wypuszczać szynszylę na dwór?

Zdecydowanie NIE!
Powody:
- może nam uciec (nawet jeżeli jest na smyczy)
- może się przestraszyć hałasu (hałas, stres jest szkodliwy dla szynszyli)
- może zjeść trujące lub szkodliwe rośliny, substancje, przedmioty
- może dojść do spotkania z innym zwierzęciem - psem, kotem - bardzo niebezpieczne
- może się rozchorować (inna temp. niż w pomieszczeniu, wiatr, wilgotność
- nie ma tu żadnego znaczenia że szynszyle w naturze żyją w niskich temperaturach, Twoja szynszyla nie pochodzi z Chile czy Argentyny, dlatego nie jest przyzwyczajona do warunków klimatycznych panujących na zewnątrz budynków) 






- może dojść do innych niebezpiecznych sytuacji Smyczy dla szynszyla to męczarnia, naprawdę...chyba że go całkowicie przyzwyczaisz do niej(to jest dobre jak się idzie do weterynarza), ale szynszyle na smyczy+dwór to nieciekawe równanie. Szynszyle należą do zwierząt płochliwych, nie ma sensu ich stresować. ale tak jak mówie, są takie które to lubią, to jest kwestia indywidualna zwierzęcia. Balkon tak ale tylko wtedy gdy jest zabezpieczony siatką(tj.obudwany DOKŁADNIE siatką).

Odgłosy Szynszyli

Ogółem wydają. Piski, "szczekania" i inne tym podobne. Tak się przecież porozumiewają. Jeśli nie wydaje, to albo po prostu nigdy nie trafiasz gdy to robi bądź nie ma powodów by cokolwiek przekazywać odgłosami. Nie ma się o co martwić;)



Dzwięków przez naszych milusińskich wydawanych nie jest za dużo. I łatwo można nauczyć się je rozróżniać. Chciałabym dodać tylko, że wchodzą dodatkowe popiski i pyskowanie jak żyją ze sobą 2 szylki, po prostu gama dźwieków się nieco poszerza.
- "szczeka", gdy się czegoś wystraszy albo jest zła,
- syczy ze złości, jeśli uzna, że stanowimy zagrożenie dla jej jedzonka. 

sobota, 16 stycznia 2010

POLECAM STRONKĘ

http://www.szynszyla.ugu.pl/news.php


Polecam stronkę www właśnie tą gdyż stąd 


 wzięłam dożo informacji i można po przez skontaktowanie się z właścicielem stronki zamieścić zdjęcia swojego szylka ;) Zachęcam i pozdrawiam ;)

piątek, 15 stycznia 2010

Wywiad - Porady

Szynszyle to puszyste maleństwa, które od razu chce się pogłaskać. Na ten temat tego, czy dobrym pomysłem jest trzymanie tych zwierzątek w domu, rozmawiamy z Elżbietą Piętką, która od siedmiu lat zajmuje się ich hodowlą.

Dlaczego zdecydowała się Pani hodować akurat szynszyle?
Wybrałam szynszyle, ponieważ jestem uczulona na koty, nie mam czasu na spacery z psem, a inne małe zwierzątka takie jak chomiki zbyt krótko żyją i rozstanie z nimi zawsze jest bolesne. Po raz pierwszy zobaczyłam je w sklepie zoologicznym. Pół roku później dostałam "puchatą kulkę" na urodziny. Był to samiec, któremu dokupiliśmy do towarzystwa samiczkę. Obecnie mam pięć szynszyli.


                                                                       (Mój Pufcio)
                                                              
Jakie są szynszyle?
Szynszyle nie wymagają ciągłej troski i wyprowadzania na spacery. Trzeba je tylko wypuszczać na minimum godzinę, żeby pobiegały po pokoju. Z natury są spokojne i czyste. Nie trzeba ich myć, ponieważ same kąpią się w piasku. Zwierzaki te są inteligentne – przychodzą, gdy się je zawoła. Nie boją się właściciela i dają się głaskać. Kolejną zaletą jest to, że podobno nie można uczulić się na ich sierść. Niestety niektóre osoby mają alergię na piasek, trociny lub sianko, których używają szynszyle. Trzeba wiedzieć, że zwierzątka te nie lubią przytulać się jak pies czy kot. Największa wada wynika z tego, że mamy do czynienia z gryzoniami. W pokoju, po którym biegają, trzeba zabezpieczyć kable, pochować rzeczy skórzane i buty. Warto również przygotować się na to, że zostawiają w mieszkaniu kupki, więc trzeba często odkurzać.

Jak powinien wyglądać dom dla szynszyli?
Zwierzątka te powinny mieszkać w sporej klatce. Powinno się zapewnić pupilom jak największe terytorium, aby w razie naszej nieobecności mogły rozprostować łapki, nie wychodząc na spacer. Konieczne elementy wyposażenia klatki to: miska na jedzenie (polecam metalowe, wkładane do obręczy – wtedy łatwo dozuje się karmę), poidło z wodą, półeczki oraz drewniany domek, w którym śpią. Na dnie klatki powinna znaleźć się wyściółka i sianko. Dobrze jest zapewnić pupilowi również zawieszane kolby do ścierania ząbków oraz wapienko.

Jak należy opiekować się szynszylą?
Przede wszystkim trzeba ją kochać. Szynszyla, jak każdy zwierzak, docenia nas i obdarza zaufaniem. Codziennie należy podawać karmę, a raz na kilka dni świeżą wodę i sianko. Musimy pamiętać o regularnym sprzątaniu klatki i częstym wypuszczaniu podopiecznej na spacer po mieszkaniu. Trzeba także zapewnić jej kąpiel w specjalnym piasku. Zawiera on talk, który pomaga szynszylom dbać o ich piękne i grube futra.

Jaka powinna być właściwa dieta szynszyli?
Najbardziej odpowiednim pożywieniem jest karma przeznaczona specjalnie dla szynszyli. Powinny dostawać również sianko, które działa pozytywnie na ich układ trawienny. Większość hodowców dokarmia swoich pupili niewielką ilością rodzynek, migdałów czy daktyli. Szynszyle uwielbiają takie słodkie przysmaki, choć niestety nie są one najlepsze dla ich zdrowia. W diecie tych gryzoni nie może zabraknąć także zdrowych i różnorodnych ziół. 



http://www.cztery-lapy.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=583

Zdrowie Szynszyli

Na pytania odpowiada lek. wet. Jerzy Andrzej Kulesza 
z klinik w Warszawie i Piastowie, który od dziesięciu lat zajmuje się leczeniem zwierząt egzotycznych, głównie gryzoni oraz królików i tchórzofretek. Z zamiłowania jest wieloletnim akwarystą oraz hodowcą świnek morskich i królików.

Jakie dolegliwości zdrowotne najczęściej dotykają szynszyle? Jakie są ich przyczyny?
Szynszyle należą do zwierząt dość odpornych, rzadko chorują. Zdecydowana większość problemów zdrowotnych wynika z ewidentnych błędów w ich utrzymaniu i żywieniu. W codziennej praktyce lekarze weterynarii najczęściej spotykają się z chorobami niezakaźnymi. Przede wszystkim są to choroby przewodu pokarmowego, charakteryzujące się biegunkami, zaparciami i wzdęciami występującymi na tle błędów żywieniowych lub zatruć pokarmowych. Często zdarzają się również przypadki nieżytowego zapalenia nosa (związanego z głównie z wahaniami temperatury i przeciągami). Dość poważny problem stanowią urazy mechaniczne, odnoszone w trakcie walk pomiędzy osobnikami tej samej płci oraz związane z brakiem nadzoru nad zwierzętami wypuszczanymi z klatek. Typowym schorzeniem szynszyli jest cukrzyca, objawiająca się obustronną zaćmą (choroba ta może mieć tło genetyczne lub żywieniowe).

Jakie symptomy mogą świadczyć o chorobie zwierzątka?
Szynszyle są zwierzętami bardzo żywiołowymi, dlatego pierwszym niepokojącym objawem jest spadek aktywności. Jeśli szynszyla, która normalnie często zmieniała miejsce swojego pobytu, wskakiwała na półki w klatce, teraz siedzi w kącie i nie reaguje na otoczenie – to świadczy o złym samopoczuciu. Istotnym wskaźnikiem zdrowia jest także apetyt. Brak zainteresowania świeżo uzupełnionym pokarmem powyżej dwunastu godzin skłania do bacznej obserwacji pupila. Słabszemu apetytowi lub jego brakowi towarzyszy następujący w ich wyniku brak oddawania kału. Pojawić może się osowiałość. Kolejne objawy są już typowe dla konkretnej choroby: łzawienie, ślinienie, biegunka, kichanie, duszność, wypływ z nosa (popularny katar), niezborność (brak koordynacji ruchów), drgawki oraz zmiany w wyglądzie okrywy włosowej (ubytki sierści, posklejany, matowy włos). Najważniejsze, co powinien zrobić właściciel, to jak najszybciej zareagować. Wizyta u lekarza weterynarii wskazana jest jeszcze przy pierwszych niespecyficznych objawach choroby, ponieważ wtedy mamy możliwość zapobieg-nięcia jej dalszemu postępowi.





Lekarz weterynarii
Jerzy Andrzej Kulesza
Co można zrobić, żeby zaradzić problemom zdrowotnym ulubieńca?
Aby szynszyle cieszyły się zdrowiem i dobrą kondycją, muszą mieć zapewnione właściwe warunki utrzymania. Ważna jest odpowiednia ilość ruchu. Klatka, 
w której przebywa zwierzak, powinna być wystarczająco dużej wielkości i zawierać wyposażenie urozmaicające środowisko pupila. Konieczne jest również wypuszczanie szynszyli na pewien czas z klatki (pod stałym nadzorem opiekuna). Dobrym rozwiązaniem w zapobieganiu nudzie jest sprawienie szynszyli towarzystwa - najlepiej drugiego osobnika tego samego gatunku, ale odmiennej płci. Należy unikać sytuacji stresujących zwierzaki takich jak słuchanie głośnej muzyki oraz niepokojenie przez inne zwierzęta przebywające w jednym mieszkaniu, zwłaszcza koty.

Na co jeszcze powinien zwrócić uwagę właściciel 
opiekujący się szynszylą?
Ze względu na charakterystyczny typ okrywy włosowej, szynszyli należy zapewnić możliwość kąpieli piaskowych. Jest to niezbędne do utrzymania odpowiedniego stanu włosa i skóry. Nie należy także zapominać o systematycznym uzupełnianiu pokarmu (najlepiej w stałych porach), 
a także zapewnieniu stałego dostępu do siana i codziennie wymienianej wody. Konieczne jest dbanie o czystość pojemników na karmę i wodę (nie można dopuścić do rozwoju glonów na ściankach poidełka). Warto również pamiętać o regularnej wymianie podłoża klatki (minimum trzy razy w tygodniu). Musi ono być zawsze czyste i suche, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo zawilgocenia podłoża i pożywienia, które mogą prowadzić do groźnych chorób.

Jak ważna jest właściwa dieta tych gryzoni?
Prawidłowo skomponowana dieta jest jednym z najważniejszych czynników odpowiedzialnych za zdrowie i dobre samopoczucie szynszyli. W naturze zamieszkują one andyjskie doliny, są więc przystosowane do odżywiania skąpą, wysokogórską roślinnością. Podstawę ich żywienia stanowią karmy suche (granulaty) oraz dobrej jakości siano. Urozmaiceniem mogą być niewielkie ilości zielonki, np. popularnego mleczu (mniszka lekarskiego) oraz suszonych owoców (jabłko, gruszka), warzyw (marchewka), owoców dzikiej róży i głogu czy gałązek drzew owocowych.


PAMIĘTAJ
Szynszyle są wrażliwe na wysoką temperaturę. Niebezpieczne jest już przekroczenie temperatury 25 stopni, zwłaszcza przy wysokiej wilgotności powietrza. 



http://www.cztery-lapy.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=704


(Mój Pufcio)

Jak powinny przykładowo wyglądać klatki dla szynszyli.






niedziela, 10 stycznia 2010

Dobra Rada Poraz Drugi

Jeśli zdarzyła się wam kiedyś sytuacja typu:

Wapienko wpadło wam do wody,,,,NIGDY nie wkładajcie go

z powrotem do klatki szynszyli ,,,,niech was nie kusi że na dal jest dobre bo się umyło..
                                                    (Mój Pufcio na Zdjęciu)
To mogłoby zaszkodzić szynszylowi gdyż traci nie zbędne witaminy i składniki mineralne..

Więc najlepiej kupić nowe wapienko .